Yol Düş/kün/ü

26Oct06

“Hava çok soğuk. Bütün çiçekler soğuktan solmuş, ekinler solmuş, köylülerde yüksek dozda hüzün var. Bu yılda telef oldu ürünler düşüncesinden. Ben de soğuktan etkileniyorum boy vermiş başaklar gibi. Solmamak için senin güneşine sığınıyorum. Bütün hüznüm gözlerimden yansıyor boşluğa. Sana dar ağacına asılacak hüzünler getirdim oysa.

Filed under: Edebiyat   |  1 Comment