Archive Page 2


yaz(m)ıyorum

23May07

sus payı verilmiş bir hayatın hangi harfinden tutmalı insan ..

Şu Koca İstanbul’un hangi tepesinden haykırmalıyım bir başka tepesine ki suskunluğum sana bürünüp çıkıp gelsin düşlerime ..

Yazmıyorum ..

ya da yazamıyorum ..


“Hava çok soğuk. Bütün çiçekler soğuktan solmuş, ekinler solmuş, köylülerde yüksek dozda hüzün var. Bu yılda telef oldu ürünler düşüncesinden. Ben de soğuktan etkileniyorum boy vermiş başaklar gibi. Solmamak için senin güneşine sığınıyorum. Bütün hüznüm gözlerimden yansıyor boşluğa. Sana dar ağacına asılacak hüzünler getirdim oysa.

Continue reading ‘Yol Düş/kün/ü’


hani her hakkı özgürdür sözlerimin diyorum yaa..

halbarat ustamda aynısını diyormudur usta bir kalem olarak.. diyodur inanıyorum..

şimdi bir gece onun bir eserini sizlerle paylaşıyorum ..

buyrun..

Senin gözbebeklerinde güneş hiç doğdu mu?

Çözüldü düğümleri boğazımın ve ben avaz avaz aşık oluyorum…


Continue reading ‘halbarad ustanın bir yazısı ..’



ANne !

10Oct06

- Anne ne zaman okula başliycam..108614_1691.jpg
- … artık okulun burası kızım çünkü okulanda düşman askerleri zulm dersinde barış konusu işliyorlar ve bunu dünyaya öğretiyorlar ..
- peki biz ne öğretiyoruz anne ?
- sanırım biz duymamayı öğretiyoruz kızım. feryat ederken babalarımız dünyaya..


bilinmez..
hangi türkü yakılmış sevdalara,
sessiz bir hayatın yokluğa attığı toğumdu türkülerin.
Kayıp bir kent oldu
zaman mefhumu vurdu benliğimi.
düşündükçe susuyorum.
sustukça çırpınan düşlerimi savuruyorum hayallerime